(818 S. K. m. 63, 62)
Dava : Taraflar arasındaki "tazminatın tahsili" davasında dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy İş Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 3.2.1986 gün ve 1985/869-1986/34 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 28.4.1986 gün ve 3410-4383 sayılı ilamıyla; (... Davacı Sümerbank, davalı işçiye kıdem tazminatı ödenirken hataen fazla ödeme yaptığını iddia ederek bu fazla ödeme ile ilgili olarak istirdat davası açmıştır. Mahkeme bozmaya uymuş ve bu defa davacının parayı harcamış olduğunu, bu para ile bir biriktirme yapmış olduğunun ispat edilmemiş bulunduğundan bahisle davayı yine red etmiştir.
B.K.'nin 63. maddesinde haksız olarak bir şeyi istifa den kimsenin bunun istirdatı zamanında elden çıkmış olduğunu ispat ettiği miktar nispetinde red ve iade ile mükellef olmadığı belirtilmiştir. Buradaki elinden çıkmış olma hali malvarlığındaki artma dışındaki harcamaları gösterir. Mal varlığında bir artma varsa bu elden çıkmış olarak kabul edilemez. Ve bunun ispatı yani malvarlığında artma olmaksızın elden çıkmış olduğunun ispatı bu şeyi istifade eden kimseye aittir. Bu itibarla davada ispat yükü davalı işçiye aittir. Davalı bunu ispat etmiş değildir. Mahkeme'nin 63. maddeyi tevsif şekli de hatalıdır. Bu itibarla konu hakkında gerekli inceleme yapılarak BK'nin 62. maddesine girecek şekilde hatalı bir ödeme varsa bunun miktarı da tespit edilerek hüküm altına alınması gerekir. Mahkemenin yazılı şekilde davayı reddetmiş olması isabetsizdir....)gerekçesiyle bozularak yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda: mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü :
Karar : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararına gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nin 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.5.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy