(2004 S. K. m. 272, 275)
Dava: Taraflar arasındaki "tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 6. İcra Tetkik Mercii Mahkemesince davanın reddine dair verilen 6.3.1986 gün ve 2016-372 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 18.12.1986 gün ve 3902-14701 sayılı ilamı: (..borçlunun mecurda kiracı iken noter aracılığı ile verdiği tahliye taahhütü geçerli olduğundan yetkili merciide, yazılı delile dayandırılmadıkça, kötü niyet ve baskı iddialarının dinlenemiyeceği nazara alınmaksızın, tahliye yerine isteğin reddine karar verilmesi isabetsizdir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 27.01.1988 gününde BOZULMASINA, oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy