(2004 S. K. m. 171, 172)
Dava: Taraflar arasındaki "itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 2. İcra Tetkik Mercii Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 26.5.1985 gün ve 961-1337 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 23.6.1986 gün ve 12916-7183 sayılı ilamı: (..Borçluya tebliğ edilen 52 örnek muhtevasında yazılı olduğu üzere, bu konudaki her türlü itiraz ve şikayetin, takibin biçimi bakımından, icra memurluğuna bildirilmesi İİK.nun 171-172. maddeleri hükmü gereğidir.
Olayda, borçlu esasla ilgili itirazlarını merciiye bildirmekle anılan maddeler hükümlerine muhalefet etmiştir.
Merciin buna rağmen, takibin biçimini nazara almaksızın, itirazın kabulüne karar vermesi isabetsizdir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 27.01.1988 gününde BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy