(818 S. K. m. 248) (1086 S. K. m. 331, 337)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 12. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.12.1985 gün ve 1984/364-711 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 20.6.1986 gün ve 1692-3822 sayılı ilamı:
(... Taraflar arasında kira sözleşmesi olduğu yasal delille kanıtlanmamıştır. Davalı tanık dinlenmesine karşı çıktığına göre, kira ilişkisi için tanık dinlenemez. Mevcut belgeler de bu ilişkiyi ispat edecek nitelikte değildir. Buna rağmen tanık ve bilirkişi sözlerine değer verilerek kira ilişkisinin ve tesislerin davacı tarafından yapıldığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozma nedenidir. Ancak davacı dava dilekçesinde sair delile de dayanmış olduğundan davacının bu konularda davalıya and yöneltme hakkı vardır.
O halde davacıya gerek kira ilişkisi bakımından, gerekse tesis masraflarının yapılışı bakımından davalıya and yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Yazılı şekilde bir bölüm isteğin kabulü yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 18.11.1987 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy