(743 S. K. m. 634) (818 S. K. m. 213)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ANTALYA Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 9.5.1985 gün ve 1984/907 - 1985/270 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 24.10.1985 gün ve 1985/5309-6347 sayılı ilamı:
(... Davacı, taraflar arasında yapılmış olan taşınmazın satış sözleşmesine aykırı davranan davalıdan taşınmazın dava tarihindeki değerine göre belirlediği 3.500.000 lira tazminatın alınmasını istemiştir. Tapulu taşınmazın mülkiyetini gieçirecek sözleşmelerin resmi şekillde yapılması Medeni Kanunun 634 ve Borçlar Kanununun 213. maddeleri gereğidir. Buradaki şekil şartı geçerlilik koşulu olduğundan mahkemece re'sen gözönünde bulundurulmalıdır. Olayda dayanılan sözleşmenin resmi şekle uyulmadan yapıldığı uyuşmazlık konusu değildir.
Bu itibarla taraflar sözleşme ile bağlı tutulamazlar. Davacı cebri tescil davası açamıyacağı gibi, olumlu zararını da istiyemez. Ancak verdiğini geri alabilir. Açıklanan yönler gözden kaçırılarak tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü yasaya aykırıdır ve bozma sebebidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 7.10.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy