(1086 S. K. m. 299) (6183 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki "istihkak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Manisa Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 3.7.1985 gün ve 1984/322 - 1985/280 sayılı kararın incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 21.5.1986 gün ve 1756-2050 sayılı ilamı:
(..31.5.1984 tarihinde borçlunun ikamet ettiği evde dava konusu menkul eşyalar haczedilmiş olup, hazır bulunan borçlunun herhangi bir istihkak iddiasında bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacı ile davalı borçlu arasında karı koca durumu mevcuttur ve aynı evde ikamet etmektedir. 6183 sayılı Kanunun (67). maddesi hükmüne göre borçlu ile birlikte ikamet etmekte olan şahıslar tarafından istihkak iddiasında bulunduğu takdirde mal borçlunun elinde sayılacağı, gibi, mülkiyetin borçluya ait olduğu yasal karine olarak kabul edilmiştir. Bu karinenin aksini ispat yükümü istihkak iddiasında bulunan 3. kişiye düşer.
Olayda davacının ibraz ettiği adi nitelikte düzenlenmiş olmaları itibariyle H.U.M.K nun m. 299 gereğince 3. şahıs durumundaki alacaklıyı ilzam etmez. Öte yandan borçlu mahcuz malları 5.4.1984 tarihinde Noterde düzenlenen devir senediyle annesi Akile Başeğmez'e sattığını iddia ederek Manisa 1. Asliye Hukuk Hakimliğinin 984/321 Esas sayılı dosyada 3. şahıs sıfatıyla annesi tarafından istihkak davası açılmıştır. Bu devir senedinin takip tarihinden sonra düzelenmiş olması, mahcuz mallar hakkında devir senedine dayanılarak istihkak davası açılmış bulunması bu davanın samimi olmadığını göstermektedir. Diğer yandan Noter satış senedinin alacaklılardan mal kaçırmaya matuf bir tasarruf olduğu da ortadadır.
Tüm bu yönler gözardı edilerek davanın kabulü yolunda hüküm kurulması doğru değildir..)
gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 23.9.1987 gününde (BOZULMASINA), oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy