(818 S. K. m. 161) (6762 S. K. m. 24)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana Asliye 4. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 25.9.1985 gün ve 36-628 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 20.10.1986 gün ve 4419-3365 sayılı ilamı: (... Davalının davacı Rektörlüğe vermiş olduğu 16.4.1980 tarihli taahhütnamenin (b) maddesinde öngörülen 500.000 lira tazminat, cezai şart hükmündedir. Davalının tacir sıfatı mevcut olmadığına göre TTK. nun 24 ve BK. 161/son madde hükümleri gereğince ceza şartının indirime tabi tutulması gerekir. Özellikle BK. 161/son madde hükmü emredici nitelikte olup; davacının uğradığı zarar göz önünde tutularak bunun adalet ve hakkaniyet ölçüleri içinde tenkis edilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde cezanın tümünün tahsili yolunda hüküm kurulması yanlıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA 25.11.1987 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy