(2004 S. K. m. 97/A)
Dava: Taraflar arasındaki "istihkak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; DENİZLİ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.9.1986 gün ve 1155-782 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 20.1.1987 gün ve 4391-51 sayılı ilamı:
(..Mahcuz eşyaların davacının ikametgahında haczedildikleri ihtilafsızdır. Böyle olunca İ.İ.K.nun 97/a maddesi gereğince mülkiyet karinesi olayda davacı yararına oluşmuş bulunmaktadır. Diğer bir deyimle, alacaklı vergi idaresi bu yasal karinenin aksini ispatla yükümlüdür. Öte yandan, işbu davanın konusunu teşkil eden alacak, Cenktaş A.Ş. nin vergi borcundan kaynaklandığı ve adı geçen şirketin idare merkezinin Antalya'da bulunduğu dosyada mevcut belgelerden anlaşılmaktadır. Görülüyor ki, borçlu şirketin haczin yapıldığı ikametgahla bir ilgisi olmadığı gibi, davacı yararına mevcut mülkiyet karinesinin aksi de ispat edilmiş değildir.
Mahkemenin tüm bu yönleri gözönünde tutarak davanın kabulüne karar vermesi gerekirken yazılı olduğu şekilde reddi doğru değildir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire ozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 18.11.1987 tarihinde (BOZULMASINA) oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy