(743 S. K. m. 132)
Dava: Taraflar arasındaki "terk nedeniyle boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İzmir Asliye 10. Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 17.7.1986 gün ve 1986/52 - 525 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 25.11.1986 gün ve 1986/9290 - 10361 sayılı ilamı:
(... Davet edilen evin bir anahtarının da aynı apartmanda oturan davalının kayınvalidesinde olması ve onun da bu anahtarla istediği zaman oğlunun evine girip, çıkabilmesi kuşkusuz evin manevi açıdan bağımsız olmadığını gösterir. Böyle bir durumda davalı kadın davete uymamakta haklılık kazanır. Ne varki bu davada (üstelik yeni konut hazırlanmış olmasına göre) bir anahtarının gene sözü edilen kayınvalideye verildiği iddia ve ispat olunmamıştır. Geçmişteki olayların tekrarlanabileceği ve evin anahtarının gene kayınvalideye verileceği kuşku ve varsayımına dayalıdır. Bu durumda davalı kadının davete uymaması haklı bulunmadığından ve ihtar geçerli olduğundan boşanmaya karar verilmesi gerekirken davanın reddi usul ve kanuna aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davacı vekilinin itirazlarının reddi ile direnme kararınınyukarıda açıklanan nedenlerle 02.12.1987 gününde ONANMASINA, oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy