(1086 S. K. m. 254) (743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki "şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İZMİR 8. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 6.11.1986 gün ve 1986/174-840 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 9.2.1987 gün ve 1986/11702-1987-810 sayılı ilamı:
(...Aksine ciddi deliller bulunmadıkça asıl olan tanıkların doğruyu söylemiş olmalarıdır (HUMK. 254). Tanıkların olmamışı olmuş gibi söylediklerine dair dosyada delil ve olgu yoktur. Akrabalık ise tanık sözlerini mutlak olarak değerden düşürecek bir sebep değildir. Öte yandan müşterek çocuklardan birinin iddia hakkında ademi malumat beyan etmesi de, diğer iki çocuğun görgüye dayalı ifadelerini değerden düşüremez. Toplanan delillerden davalı kadının muhtelif zaman ve yerlede kocasına "pezevenk seni boynuzlatacağım" diye ağır hareketlerde bulunduğu, kocasını ölümle tehdit ettiği gerçekleşmiştir. Davalının bu tutum ve davranışları ve ağır hareketleri sonucu aile birliğinin temelli sarsıntıya uğradığının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken olaya uymayan düşüncelerle davanın reddedilmesi Usul ve Kanuna aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı İddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 13.1.1988 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy