(743 S. K. m. 658, 659)
Dava: Taraflar arasındaki "şuf'a" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, (Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi) nce davanın kabulüne dair verilen 26.6.1986 gün ve 1982/192-1986/577 saylı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 11.2.1986 gün ve 1986/12266-14244 sayılı ilamıyle; (..Davacı şuf'alı payın ilişkin olduğu taşınmazda hissedar olduğunu diğer paydaş Zehra'nın kendi payını davalıya sattığını, bu satış 13.1.1982'de yapıldığı halde kendisinin 23.2.1982'de öğrendiğini beyanla şuf'a hakkının tanınması isteği ile bu davayı açmıştır. Davalı hak düşürücü sürenin geçirildiğini, davacının şuf'a hakkını kullanamıyacağını, taahhüt ettiğini savunmuştur. Şuf'a hakkından feragat savunması yazılı belge ile ispat edilememiştir. Bu hususun şahitle ispat olanağı yoktur. Bütün sorun hak düşürücü sürenin geçirilip geçirilmediği hususunda toplanmaktadır. Bu konuda dinlenen davalı şahitlerinden Süheyla ile Cumhur yek değerine uygun olarak 1982 yılı Ocak ayı içerisinde Almanya'da bulunan davacı Ayşe ile kendi yanlarında telefon konuşması yaptığını Zehra'nın şufalı payı sattığını Ayşe'ye anlattığını beyan etmişlerdir. Satış 13.1.1982 tarihinde yapıldığına göre bu konuşmanın bu tarihten sonra Ocak ayı içerisinde yapıldığı, davacının da satışı Ocak ayı içerisinde öğrenmiş olduğu anlaşılmaktadır. Diğer şahitlerin 23.2.1982 tarihinde satışla ilgili davacı ile konuşmuş olmaları davacının satışı daha evvel öğrenmediğini göstermez. Bu itibarla bu şahadet hükme esas olamaz. Deliller bir arada değerlendirildiğinde davacının satışa ittiladan itibaren bir aylık hak düşürücü süreyi geçirdikten sonra bu davayı açtığı sonucuna varıldığından bu yönden davanın reddine karar verilmesi gerekirken bundan zuhul ile kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması icap etmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü :
Karar: Şuf'a hakkının kullanılması bir aylık hak düşürücü süreye tabi olup bu konuda şuf'a hakkını kullanan davacıya isbat yükü düşmez. Sürenin geçirildiğini ispat yükü satın alan durumunda bulunan davalıya düşer. Diğer taraftan sürenin işlemesi için davacının mücerret satışı öğrenmesi yeterli olmayıp şuf'a hakkı sahibinin satışın esaslı unsurlarını yani, satış konusunu, bedelini ödeme koşullarına ve alacıyı öğrenmiş olması zorunludur. Somut olay bu ilkeler doğrultusunda değerlendirildiğinde davalının hak düşürücü sürenin geçirildiğini ispat edemediği ve mahkemece delillerin değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmaktadır. Bu nedenlerle usul ve yasaya uygun olan direnme kararı onanmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, ve gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.12.1987 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy