(1475 S. K. m. 14, 17) (818 S. K. m. 104)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Rize Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.10.1986 gün ve 312-388 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 23.12.1986 gün ve 10327-11445 sayılı ilamıyle;
(... 1 - Davacının, işyeri ile ilgili olmayan bir suçtan dolayı verilen cezanın infazı sırasında iş akti işverence devamsızlıktan 25.7.1980 tarihinde feshedilmiştir. Daha sonra Yargıtay İçtihadları'nı gözönünde tutarak işveren fesih tarihine kadar gerçekleşen kıdem tazminatını davacıya 5.6.1986 tarihinde ödemiştir. Davacı, 2.7.1986 tarihli dilekçe ile açtığı bu davada, bu yöndeki ilk Yargıtay Kararı'nın verildiği 23.11.1984 tarihinden itibaren geçikme faizini istemiştir. Mahkeme 23.11.1984 tarihinden 5.6.1986 tarihine kadarki süre için en yüksek mevduata uygulanan faiz üzerinden gecikme faizine karar vermiştir. Her ne kadar Yargıtay'ın bu tür olaylarda kıdem tazminatı verileceğine dair önceki kararı 23.1.1984 tarihli ise de, bunun istikrar kazanması daha sonraki tarihlerdedir. Bu itibarla Yargıtay'ın ilk kararını geçmiş günler faizinin başlangıcı olarak almak isabetli sayılamaz. İşverenin, kararların istikrar kazanmasından sonra kıdem tazminatını ödediği anlaşılmaktadır. Davacının da daha önceden bir başvurusu olmamıştır. Bu durumda geçmiş günler faizine karar vermek doğru değildir. İsteğin reddi gerekir.
2 - Kabule göre, BK'nin 104/son maddesine göre faiz yürütülemez. Mahkemenin hüküm altına almış olduğu geçmiş günler faizine tekrar faiz yürütülmüş olması da yanlıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü :
Karar: Hizmet sözleşmesinin bozulması, kıdem tazminatı hakkında açılan dava, davacının davranışı hep birlikte değerlendirdiğinde, mahkemece, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kakarına uyulmak icab ederken direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerle BOZULMAZINA, 11.11.1987 gününde bozmada oybirliği nedeninde de oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy