(2004 S. K. m. 169, 170)
Dava: Taraflar arasındaki "imzaya itirazın kaldırılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2. İcra Mahkemesince davanın reddine dair verilen 21.11.1985 gün ve 1985/493 1985/1173 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 26.3.1987 gün ve 1986/12753 - 1987/4146 sayılı ilamı; (..Borçlu 9.5.1985 havale tarihli itiraz dilekçesinde (takibe konu yapılan senetteki imza müvekkilim şirkete ait olmadığı için imzaya itiraz ediyoruz) şeklinde itirazda bulunmuştur, niteliği itibariyle bu itiraz imzaya itiraz olmayıp, bu senetle borçlu şirketin ilzam olunamayacağına yönelik borcun esasına dair bir itiraz niteliğindedir. Bu durumda borçlu hakkındaki takip kesinleşmiştir. Alacaklı kesinleşen takibi yürütmek hakkına sahip iken geçerli bir imza inkarı varmış gibi itirazın kaldırılması için merciie başvurmuştur. Merciice yukarıda belirlenen nedene dayalı olarak alacaklı isteğinin reddine karar verilmek gerekirken imzaya yönelik geçerli bir itiraz varmış gibi itirazın esası verilmek gerekirken imzaya yönelik geçerli bir itiraz varmış gibi itirazın esası incelenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.. gerekçesiyle) bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 09.11.1988 gününde BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy