(1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Zonguldak 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 4.4.1989 gün ve 1975-463 sayılı kararın incelenmesi Davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 22.6.1989 gün ve 5010-5846 sayılı ilamı:
(... Davacı, borçlandığı askerlik süresinin kıdem tazminatı hesabında nazara alınmamış olması sebebiyle noksan ödenen tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir.
1475 sayılı İş Kanununun 14. maddesinin 4. fıkrasına göre; T.C. Emekli Sandığı Kanunun ve SSK.'nuna tabi veya yalnız SSK.'nuna tabi olarak aynı veya değişik kamu kuruluşlarında geçen hizmet sürelerinin birleştirilebilmesi için, işçinin hizmet aktinin yaşlılık veya malullük aylığı veya toptan ödeme almak amacıyla sona ermiş olması lazımdır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, ise davacı işçinin hizmet aktinin 14. maddenin anılan fıkrasında belirtilen şekilde değil, işverence kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi suretiyle son bulduğu anlaşılmaktadır. Yasal koşullar gerçekleşmediği için istemin reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ile hüküm kurulmuş olması isabetsizdir
)
gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece; önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 14.02.1990 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy