(506 S. K. m. 26)
Dava: Taraflar arasındaki "rücuan alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Zonguldak 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.6.1989 gün ve 269-1141 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 6.3.1990 gün ve 7860 - 2215 sayılı ilamı: (... 506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayanan rücu davalarının haleflik ilkesine dayandığı ve bu ilke gereğince rücu tazminatı miktarının hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği miktarı geçemiyeceği tartışmasızdır. Pasif dönemde yaşlılık ve ölüm aylığı alınamıyorsa, örneğin; sigorta olayı nedeniyle, işten erken ayrılma veya ölme yüzünden sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı tamamlanamadığından koşulların oluşmaması sebebiyle o sigorta kollarından sigorta olayına maruz kalan sigortalıya veya haksahibi kişilere yaşlılık ve ölüm aylığı bağlanması olasılığı kalmamışsa, sigorta olayı meydana gelmeseydi, bu aylıkların bağlanmasından dolayı, gelecekte pasif dönemde, bu aylık mahrumiyetinin bir varsayım olarak kazanç kaybı şeklinde düşünülmesi doğrudur. Fakat, sigortalı pasif dönem içinde kazanılmış ve kendisine işkazası ve meslek hastalığı gelirinden başka, koşullarının esasen oluşması nedeniyle zamanında yaşlılık aylığı bağlanmış veya ölümüyle haksahiplerine, işkazası - Meslek hastalığı gelirinden ayrıca, yaşlılık ayylığının ölüm aylığına dönüşmesiyle ölüm aylığı da verilmekte ise, işkazası veya meslek hastalığı nedeniyle pasif dönemde yaşlılık aylığı, yada ölüm aylığından yoksun kalma gibi bir durum söz konusu olmaz ve dolayısiyla bu kalemlerden bir kazanç kaybına uğranıldığı ileri sürülemez. Çünkü sigorta olayı, bu gibi durumlarda sigortalıyı veya haksahiplerini böyle bir kazanç kaybına düçar etmemiştir. Yaşlılık veya ölüm aylığı, tazminattan mahsup edilmiş olmamaktadır. Bu işlem ölüm ve yaşlılık aylığının tazminattan mahsubu işlemi değildir. Nitekim, bu aylıklar 60 yaştan önce de hakedilmiş olsa, o dönem için hesaplanan tazminattan da indirilmemektedir.
Yararların zararlardan indirilerek, tazminatın hesabı gibi bir işlem burada yapılmış olmuyor, sadece, gerçek ortada iken, varsayıma gidilemiyeceği ve gerçeğin kabulü kuralı gereğince ve yaşlılık ve ölüm aylığından yoksun kalma gibi bir durum ortaya çıkmadığı, bu aylıklar alınmaya devam ettiği için, bu yönden bir kazanç kaybı sözkonusu olmadığından ötürü, bir kazanç kaybı unsuru olarak hesaba katılmamış oluyor ve mükerrer kazanç kaybı hesabı önlenmiş oluyor.
Bu nedenlerle sigortalının halen yaşlılık aylığı almakta olduğundan iş bu fiili gerçek gözardı edilerek bir kerede pasif dönemdeki kazanç kaybı varsayılarak, tavan hesabına dahil edilmesi suretiyle rücu tazminatının tahsiline karar verilemez...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 20.2.1991 oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy