(2004 S. K. m. 18, 169/a)
Dava: Taraflar arasındaki "şikayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İSTANBUL 1.İcra Tetkik Mercii'nce davanın reddine dair verilen 16.1.1990 gün ve 1989/1565, 1990/19 sayılı kararının incelenmesi davacı şikayetçi vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 9.4.1990 gün ve 1990/2201 - 4061 sayılı ilamı:
(....İİK. 169/a maddesi gereğince duruşma açılmak ve duruşmada muteriz vekilinden vekaletname istenip ibrazı halinde itiraz nedenleri hakkında bir karar verilmek gerekirken itiraz dilekçesine vekaletname asıl ve örneğinin ibraz edilmediğinden bahsiyle ve evrak üzerinde karar verilmesi isabetsizdir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle mercii hakimliği davayı şikayet olarak nitelendirmiştir. Şikayetlerde kesin olarak duruşma yapılmasını önleyen bir kural da yoktur. İİK. md. 18. Kaldıki davacının dilekçesi incelendiğinde talebinin şikayet değil borca itiraz olduğu açıklıkla anlaşılmaktadır. Bu itibarla istek borca itiraz bulunduğuna göre duruşma yapılması gerekir. O halde Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 31.10.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy