(743 S. K. m. 633, 642) (6831 S. K. m. 2) (3402 S. K. m. 45) (Anayasa Mah. 1.6.1988 1987/31 E, 1988/13 K)
Dava: Taraflar arasındaki "tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; (ÜSKÜDAR Asliye 2. Hukuk Mahkemesi) nce davanın kabulüne dair verilen 22.6.1987 gün ve 143-363 sayılı kararın incelenmesi Davalılar Vekilleri tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 12.5.1989 gün ve 1433-4698 sayılı ilamı:
(.. İncelenen dosya kapsamına göre;
a) Alemdağ Orman İşletme Şefliğinin 20.10.1986 tarih 1388 sayılı yazısına göre bu parselin yer aldığı byük bir arazi parçasının 3116 sayılı Yasa gereği 1943 yılında Göztepe Devlet Ormanı olarak tahdidinin yapılıp kesinleştiği bildirilmiştir.
b) Üsküdar Tapu Sicil Müdürlüğünün 10.10.1985 tarih, 1016 sayılı cevabi yazısında ise 1973 de yapılan tapulama sonucu tapulama hakimliğinin 22.11.1976 tarih ve 1973/133 esas, 1979/176 karar sayılı ilamı ile 425 m2 lik bölümünün orman olması ve tahdit içinde kalması nedeniyle orman olarak tespit dışı bırakıldığı bildirilmiştir.
c) Yine Kadastro ve Tapulama Bölge Müdürlüğünün 12.7.1984 tarih 17-4 sayılı cevabi yazısında 1744 sayılı Yasanın 2. maddesinin uygulaması yapılıp taşınmazın orman rejimi dışına çıkarıldığı bildirilmiştir.
Bu açıklamaları içeren cevabi yazılara ve tüm dosya kapsamına göre satışın yapıldığı tarihte taşınmazın devlet ormanı olduğu anlaşılmıştır.
Satış tarihinde orman olan taşınmazın esasen kişiler arasında alım satım konusu olması, taşınmazın hukuki ve fiziki niteliğini değiştirmez ve bu yeri Devlet ormanı olmaktan çıkarmaz.
Ancak 1744 sayılı Yasa gereği tahdit dışına çıkarılan yerler, öncesi Devlet Ormanı olması nedeniyle Hazine adına dışarı çıkarılır.
6831 sayılı Orman Yasasını değiştiren 2896 sayılı Yasanın 2. maddesi ve yine 3302 sayılı yasanın 2. maddesi (Orman dışına çıkarılan kesim Devlet ormanı ise Hazine adına dışarı çıkarılır.) hükmünü getirmiştir. En son çıkan ve bu hükümlere ters düşen 3402 sayılı kadastro Yasasının 45. maddesi tapulu yerlerin iadesini kabul etmiş isede, bu maddenin (zilyetlik ve tapu) kökenli taşınmazların iadesini öngören fıkraları Anayasa Mahkemesinin 1.6.1988 gün ve 1987/31 Esas 1988/13 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Böylece tapulu veya zilyet olunan orman kesimlerinin öncesi Devlet Ormanı ise Hazine adına dışarı çıkarılabileceği kişi ve kurumlara iade edilemeyeceği kesin şekilde belirlenmiştir.
Olayımızda bu olgu aynen gerçekleşmiştir. Tapulu iken 1943 yılında Devlet Ormanı rejimine alınıp, 1984 yılında 1744 sayılı Yasa gereği dışarı çıkarılan taşınmaz, ancak Hazine adına çıkarılabilir. Başka kişi veya kurumların bu yerle ilgili savları dinlenmez..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava konusu 327 parsel sayılı taşınmaz tapulamaca 1330 tarihli tapu kaydına istinaden davacının bayii adına 1973 yılında 453 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.
Orman idaresinin tespite itirazı üzerine, anılan parselin 425 m2 lik kısmının 3116 sayılı Yasa gereğince, 1943 yılında yapılan orman tahdid alanı içerisinde kaldığının belirlenmiş ve çekişmeli 327 parsel 28 m2 yere yüzölçümlü olarak davacının bayii adına tapuya tesçil edilmiştir. Davacı, tapulama tespiti kesinleşip çap oluştuktan sonra 28 m2 lik bu yeri 1982 yılında satış vaadi sözleşmesi ile satın almış ve bilahare 11.10.1984 tarihinde adına sicil oluşmuştur. Hemen belirtmek gerekir ki, davacı kayden çap iktisap etmiştir. Bu yerdeki mülkiyet hakkı, çapın kapsamı ile sınırlıdır. Kural olarak, kayden iktisap ettiği çapın tespitine esas alınan bayiiye ait tapu kaydına dayanamaz.
O itibarla olayda 1744 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince, ilk tapulama tespitine Orman idaresince yapılan itiraz üzerine orman sayılan yerlerden olduğu belirlenen kısmın bu kez bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybettiği nedeniyle idarece orman tahdit alanı dışına çıkarılmış olması bu yer üzerinde davacıya bir hak bahşetmez. Bunun doğal sonucu olarak da bu kısım için davacının bayiiye ait tapu kaydına dayalı aktif dava ehliyetinin bulunmadığının kabulü gerekir.
O halde davanın reddi gerekirken kabulüne dair direnme kararının bu nedenle bozulması gerekir.
Sonuç: Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 16.05.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy