(743 S. K. m. 658, 659)
Dava: Taraflar arasındaki "şuf'a" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 7.12.1989 gün ve 780-921 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay Altıncı Hukuk Dairesinin 8.5.1990 gün ve 4460-6533 sayılı ilamı;
(..Kanuni şuf'a hakkının MK.658. maddesindeki hükümden yararlanılarak tapuda yapılan satışın öğrenilmesinden itibaren 1 ay içerisinde kullanılması gerekir. Bu süre hukuki nitelik bakımından hak düşşürücü süredir. Şuf'alı pay davalıya 14.7.1988 tarihinde satılmış davacı İstanbul'da oturması sebebiyle bu satışı 2.9.1988 tarihinde öğrendiğinden bahisle 9.9.1988 tarihinde işbu davayı açmış ise de; davalı davacının İstanbul'da oturmasına rağmen zaman zaman birçok sebeplerle şuf'alı taşınmazın bulunduğu köye geldiğini ve satışı çok önce öğrendiği halde süresinde dava açmadığını savunarak tanık göstermiştir. Gerçekten davalının dinlettiği tanıklar Muammer Ocak ve Selahattin Kaydan savunmayı doğrulayarak davalının ttüün kırma sırasındaki 1988 Temmuz ayında geldiğini davalı ile beraber evi önünde otururken gördklerini ve bu sohbet sırasında davacının davalıya hitaben şuf'alı payın satın aldığından bahisle kendi payını da satın almasını teklif ettiğini bildirmişlerdir. Hatta tarih vermeden bu olayı davacı tanığı Bayram Bora da doğrulamıştır. Her ne kadar davacı tanığı Yaşar ve Dursun Kır 2.9.1988 tarihinde İstanbul'a gittiklerinde davacıya haber verdiklerini bildirmişlerse de köydeki davalı ve davacı tanığınca doğrulanan olay daha önceki bir tarih olduğundan ve diğer delillerden şuf'alı payın satışının Temmuz 1988 tarihinde davacı tarafından öğrenildiği anlaşılmaktadır. Bu hali ile süresinde kullanılmayan davanın reddi gerekirken aksi düşünce ile kabulüne karar verilmesi isabetli görüülmemiştir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 10.4.1991 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy