(6831 S. K. m. 2) (743 S. K. m. 639)
Dava: Taraflar arasındaki "tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Üsküdar Asliye 4. Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 19.12.1988 gün ve 1987/315-1988/922 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 23.5.1989 gün ve 4910-5045 sayılı ilamı:
( .. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli bulunmamaktadır. Uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 16.9.1988 tarihli rapora göre nizalı yerin 2896 sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulamasına ait haritaya göre orman dışına çıkarılan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Ancak 6831 sayılı yasanın değişik 2/B maddesine göre yapılan işlemin hangi tarihte yapıldığı, bundan önce nizalı yerin tahdidi yapılıp kesinleşmiş orman haritası kapsamında kalıp kalmadığının araştırılması gerekmektedir. Gerçekten de, 2/B madde uygulaması, sınırlamadan ayrı olarak daha açık deyimle sınırlama ile birlikte 2/B madde uygulaması yapılmış ise bu durumda ilk sınırlama söz konusu olacağından uyuşmazlığın çözümü değişik olacaktır. Şayet taşınmaz daha önce orman sınırları içine alınmış ve bu sınırlama kesinleşmiş ve 6831 sayılı yasanın 2. maddesine göre bilim ve fen bakımdan orman niteliğini yitirmiş olması nedeniyle orman sınırları dışına çıkarılmış ise bu durumda zilyetliğin başlangıç tarihi taşınmazın orman sınırları dışına çıkarıldığı tarihtir. Bütün bu yönler uyuşmazlığın çözümünde esaslı noktalar sayıldığından mahkemece araştırılıp saptanması ve uyuşmazlığın ona göre çözümlenmesi gerekir. Aksine düşüncelerle yazılı şekilde ve eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.. ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, MK. nun 639/1. maddesinden kaynaklanan tescil isteğine ilişkindir. Bu yer hakkında verilen bilirkişi raporlarında taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanununun 2896 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman dışına çıkarılan alan içinde bulunduğu belirtilmiştir. Bilindiği üzere anılan yasa uygulaması sınırlama ile birlikte yapıldığı gibi evvelce orman tahdidi yapılan yerlerden belli koşulları taşıyan taşınmazların orman sahası dışına çıkarılması suretiyle de yapılmaktadır. Orman sınırlandırılması sırasında bir yerin orman alanı dışında kabul edilip orman tahdit haritası kapsamı haricinde bırakılması da mümkündür.
Olayda, Özel Daire bozma kararında da işaret edildiği gibi dava konusu taşınmazın niteliğine yönelik bu konu açıklıkla anlaşılamamaktadır. Eksik inceleme ile olayda hukuksal ve sağlıklı çözüme ulaşılması mümkün değildir. Bu durumda öncelikle çekişmeli taşınmazla ilgili Orman Kadastro Komisyonu kararının getirilmesi ve yukarıda değinilen yöne açıklık kazandırılması gerekir. Kaldı ki; davalı Hazine çekişmeli taşınmazı da kapsadığı iddiası ile 4785 sayılı yasa uyarınca devletleştirme sonucu oluşan tapu kaydı ibraz etmiştir. Ancak, kaydın mahallen uygulanması yapılmış değildir. Bu itibarla belirtilen hususlarla ilgili olarak gerekli inceleme ve araştırma yapılması gerektiğinden zilyetlik koşullarının değerlendirilmesi sonucuna göre karar verilmesi gerekir. O halde, usul ve yasaya uygun olmayan direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 24.10.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy