(743 S. K. m. 634) (818 S. K. m. 213)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 5. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.11.1990 gün ve 16-496 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 19.3.1991 gün ve 465-3236 sayılı ilamı ile; (... Taraflar arasında düzenlenen 4.5.1989 tarihli gayrimenkul önsatış sözleşmesi başlıklı sözleşmenin, tapulu taşınmaz malın mülkiyetini nakletmeyi amaçladığı açıkça bellidir. Bu sözleşmenin 2. maddesinde gayrimenkulün mülkiyetinin nakledilmesinden vaz geçildiği takdirde 25.000.000 TL. cezai şart ödeneceği kararlaştırılmıştır. Tapulu taşınmaz malların satışına ilişkin sözleşmeler resmi biçimde yapılmadığı takdirde geçersizdir. (M.K.md. 634 Bk. md. 213, Tapu Kanunu md. 26. Noterlik Kanunu md. 60/3) geçersiz sözleşmenin bir yaptırımı niteliğinde olan fer'i nitelikteki cezai şartda asıl sözleşmeye bağlı olarak geçersizdir. Mahkemece sözleşmenin hukuki değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek 25.000.000 TL. cezai şarta da hükmedilmesi usule ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.11.1991 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy