(743 S. K. m. 19, 518, 619) (1086 S. K. m. 9, 10)
Dava: Taraflar arasındaki "muhdesatın tespiti, tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ordu Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 1.1.1989 gün ve 1987/204-1989/758 sayılı kararın incelenmesi davalı Hazine Vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 14.12.1990 gün ve 1990/2456-11073 sayılı ilamı:
(.. Davacı tarafından yapılmış bir bina bulunmayıp daha önce taraflar arasında görülen dava sonunda evin bulunduğu kesimin Hazinenin mülkiyetinde olduğu karar verildiğine ve kesinleştiğine göre artık muhdesat için davacının bir hak iddia etmesine ve muhdesatın davacıya aidiyeti ile tapuya şerh verilmesine olanak kalmamıştır. Davanın kabulü isabetli değildir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA 20.11.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy