(743 S. K. m. 2) (4721 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.10.1989 gün ve 25-648 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 1.10.1990 gün ve 628-3699 sayılı ilamı:
(Davacı iş (arsa) sahibi ile davalı yüklenici şirket 14.4.1978 tarihinde haricen ve adiyen bir eser sözleşmesi yapmışlardır.
Bu sözleşmeye göre, davacı iş sahibinin Kadıköy Suadiye İskele caddesinde bulunan ve tapunun 71 pafta, 322 ada, 7 parsel sayısında kayıtlı olan 1430 m2 bahçeli kagir köşkünün yıkılarak arsasına imar durumunun azamisi kullanılarak davalı yüklenici şirket tarafından dört katlı ve sekiz daireli apartman inşa edilmesi konusunda taraflar anlaşmışlardır.
Sözleşmenin 2. maddesinde davacı iş (arsa) sahibinin inşaat karşılığı olarak arsanın % 50 payını davalı yükleniciye devir edeceği, davalı yüklenicinin de buna karşılık inşaatı yaparak apartmanın % 50 sine tekabül eden bağımsız bölümlerinden her katın birer dairesi ile çatı arasında yapılacak dairenin tamamının davacı iş (arsa) sahibine ait olacağını her katta birer dairenin de davalı yükleniciye verileceğini 3. madde ile de çatıda avan projede gösterilen şekilde yapılacak bölümlerini davacı iş (arsa) sahibine ait olacağı tekrarlandıktan sonra, çatıda yapılacak bölümler, projede ve kat irtifakında gösterilmesi, yapılması mümkün olmasa dahi davalı yüklenicinin iskan raporundan sonra gerekli harcamalar kendisine ait olmak üzere yapıp davacı iş (arsa) sahibine teslim etmeyi, taraflar kabul ve yüklenmişlerdir.
Davacı iş (arsa) sahibi arsanın % 50 payını davalı yükleniciye devir etmiş arsada kat irtifakı kurulmuş, davalı yüklenicide inşaatı bitirerek, davacı iş sahibinin dört adet bağımsız bölümünü teslim ettiği gibi kendisine kalan dairelerden birisini kendi adına, birisini de eşi adına ve diğer ikisini de davalılar Hayın Mizrahi ve Abdullah Faruk Erkoç'a satarak bunlar adına, kayıt ettirmiştir.
Böylece taraflar karşılıklı olarak edimlerini yerine getirmişlerdir.
Bu hususlarda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Her ne kadar, taşınmaz devrini de içeren eser sözleşmelerinin MK. 634 BK. 213 Tapu K.26 ve Noterlik K. 60. maddeleri hükümleri uyarınca Tapu Sicil Muhafızları tarafından veya Noterlerce re'sen düzenleme şeklinde yapılması gerekmekte ise de;
Somut olayda, davacı iş (arsa) sahibi tarafından tapuda davalı yüklenici şirkete arsa payı devir ve kaydı yapıldığı gibi davalı yüklenicide inşaatı bitirerek davacı iş (arsa) sahibine dört adet bağımsız bölümü teslim etmiş ve böylece taraflar karşılıklı olarak ifada bulunmuşlardır.
Bu durumda, taraflar arasındaki sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesi MK.2. maddesinde öngörülen objektif iyiniyet kuralına aykırı olup, sözleşme artık geçerli hukuki sonuç doğurur.
Ayrıca, çatıda yapılan daireler 2981 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanılarak ve ek proje düzenlenerek yasal hale sokulmuş ve bunların kullanma izinleri de alınmıştır.
Kaldı ki, 3290 sayılı Kanunla değişik 2981 sayılı Kanun 16. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca da çatıda yapılan dairelere mahkemece arsa payı tespiti ve bunların tescili ile diğer kat maliklerinin arsa paylarında da düzeltme yapılması olanağı bulunmaktadır.
Mahkeme bilirkişi incelemesi yaparak, bilirkişilerden rapor ve ek rapor almıştır. Bu raporlar kapsamlı olup, gerekli ve yeterli teknik bilgileri içermektedir. Hükme dayanak yapılacak nitelikte bulunduğu gibi, Yargıtay denetimine de olanak vermektedir.
Bütün bu hususlar ve tüm dosya içeriği gözününde tutularak, davacı iş (arsa) sahibinin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, noksan inceleme ve yanlış değerlendirmeye dayanılarak yazılı şekilde reddedilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/son fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 23.10.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy