(2918 S. K. m. 20) (743 S. K. m. 6)
Dava: Taraflar arasındaki istihkak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 6. İcra Tetkik Mercii Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 22.5.1990 gün ve 1557-562 sayılı kararın incelenmesi Davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine; Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 28.11.1990 gün ve 3879-5111 sayılı kararıyla; (... Taraflar arasındaki uyuşmazlık İcra ve İflas Kanununa dayanan istihkak davasına ilişkindir. Davacı iddiasını ispat etmekle yükümlüdür (M.K. 6. md) Davacı haczedilen aracın kendisine ait olduğunu haczin kaldırılmasını istemiştir. Oto 11.7.1989 tarihinde davacının zilyetliğinde iken haciz edilmiştir. Oysa bu araç dava dışı Gaziantepli M.B. adına trafikte kayıtlı olup ve halende bu kayıt değişmemiştir. Davacı bu aracı 5.01.1989 tarihinde adi senetle M.A.dan satın ve teslim almıştır. Oysa Trafikte kayıtlı arabanın 18.6.1985 tarihinden sonra devir ve satışları Noter aracılığı ile yapılmadığı sürece geçersizdir. (2918 S.Y. 20/d md). O halde davacı bu aracın maliki sayılamaz davanın bu sebeplerle reddi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulü yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy