(634 S. K. m. 16, 24)
Dava: Taraflar arasındaki "eski hale getirme" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.10.1989 gün ve 1988/944-1989/1457 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 10.5.1990 gün ve 1990/28472-14324 sayılı ilamı:
(.. Yapılan keşif sırasında dinlenen bilirkişi pencerelerde kapatma olmadığını ancak balkonlardaki pancurların sabit tesis niteliğinde olmayıp değişebildiğini, pencerelerde pancur olmaması nedeniyle estetiği bozduğunu bildirmiş isede, Dairemizin yerleşmiş kararlarına göre pancurlar sabit tesis niteliğinde olmadığından tüm kat maliklerinin rızası olmadan yapılması mümkündür. Davanın bu bakımdan da reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 03.04.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy