(743 S. K. m. 2) (2886 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki müdahale ve muarazanın meni davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 21.5.1990 gün ve 857 - 363 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 18.11.1991 gün ve 6536-10447 sayılı ilamı;
(
Davalı Belediye'ye ait Keleşhoca Mağarası denilen yerdeki 5 adet minibüs yazıhanesinin, Belediye Encümeninin 27.11.1985 tarihli kararına müsteniden kişilere kiraya verildiği, bu kararda belirtilen 3 nolu yazıhanenin de kararına öngörülen aylık 45.000, TL. bedelle 1.12.1985 tarihinden itibaren 3 yıl süre ile davacı Ahmet Özden'e kiraya verildiği, kira süresi ile aylık 85.000, TL. kira üzerinden tekrar davacıya kiraya verildiği, bundan sonra Belediye Encümeninin aldığı 11.7.1989 tarihli kararı ile; Belediye Başkan vekilinin protokolü imzalamak için bir encümen kararı almadığı kira sözleşmesinin 12. maddesinin Belediye yetkilerinin karşılıksız şahıslara devri niteliğini taşıdığından bahisle Keleşhoca Mağarası içindeki 5 adet yazıhanenin tahliyesine karar verildiği ve bu kararın Belediye zabıtasınca 12.9.1989 tarihinde infaz edilerek yazıhanelerin tahliyesinin sağlandığı; Davcının 18.10.1989 tarihinden mahkemeye başvurarak 27.10.1989 tarihinde infaz edilerek yazıhanelerin tahliyesinin sağlandığı; Davacının 18.10.1989 tarihinde mahkemeye başvurarak 27.10.1989 tarihli ihtiyati tedbir kararı ile tahliyeyi durdurduğu, dosya içerisindeki resmi yazılardan ve kira sözleşmelerinden anlaşılmaktadır. Esasen taraflar arasında bu maddi olgular yönünden bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık sadece davalı Belediyenin kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshetmekte haklı olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.
Her ne kadar Belediye 2886 sayılı Devlet İhale Yasasına tabi bir kamu kuruluşu olması itibariyle taşınmazların ancak bu yasaya göre ihale yolu ile kiraya verebilir ise de taraflar arasındaki kira ilişkisi Belediye Encümeni Kararına dayanılarak 1985 yılında kurulmuş ve o tarihten itibaren bir yıl süre ile yenilenmiş olduğundan, artık bundan sonra, kiranın ilk baştan ihale ile yapılmadığından ve bu nedenle geçersiz olduğundan söz edilerek tek taraflı olarak feshi yoluna gidilemez. Aksi halde, sözleşmelere güven ilkesi ihlal edilmiş ve M.K.'nun 2. maddesindeki afaki iyi niyet kuralına aykırı davranılmış olur. Bu nedenle, artık kira sözleşmesinin geçerli olduğunun kabul etmek gerekir. Davalı Belediye ancak yasal yollara başvurarak davacının tahliyesini isteyebilir.
Öte yandan, şartnamenin 12. maddesindeki yeni minibüs hatları açılması yönünden Belediyenin yetkilerini kısıtlayan hüküm dahi, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin geçersiz sayılmasını gerektirmez. Belediyenin başka hat veya başka yazıhane açması yönünden bir uyuşmazlık çıkarsa, o husustaki uyuşmazlık ayrıca çözümlenebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yolunda hüküm kurulması Usul ve Yasa'ya aykırı olup bozmayı gerektirir
) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy