(743 S. K. m. 618)
Taraflar arasındaki meni müdahale davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karadeniz Ereğlisi Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.12.1990 gün ve 704-1281 sayılı kararın incelenmesi davalılar tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 27.3.1992 gün ve 2392-4017 sayılı ilamı:
(... Dava yola vaki müdahalenin önlenmesi isteğine ilişkindir. Davalılar taşınmazın kendilerine ait olduğunu zilyet bulunduklarını savunmuşlardır. Davacılar nizalı yerden geçerken davalılar tarafından çok uzun yıllar öncesinde yapıldığı anlaşılan kapıyı açarak alınan izin icabı, yoldan yararlandıklarına, böylece yerin davalılara ait bulunduğu ve yol olmadığı, izin ile geçilebildiği anlaşıldığına göre delillere ters düşen kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle dava konusu taşınmazın, davalı tarafa ait özel yol olduğu ve umum köylünün müşterek kullanılmasına bırakılmış genel yol bulunmadığı anlaşıldığına göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy