(743 S. K. m. 505)
Dava: Taraflar arasındaki "tenkis" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal Asliye 3. Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 9.10.1990 gün ve 1988/453 E-1990/1141 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 19.2.1991 gün ve 1990/12945-1991/2973 sayılı ilamı:
(.. Muris 28.1.1988 tarihinde ölmüştür. Bundan 28 gün önce, 30.12.1987 de davanın konusunu oluşturan taşınmazı intifa hakkı üzerinde kalmak kaydıyla, kuru mülkiyetini 1.800.000 lira bedel karşılığında, davalı durumundaki eşine temlik etmiştir. Taşınmazın ölüm tarihindeki değerinin 47.000.000 lira olduğu da yapılan keşif sonucu alınan rapor ile sabittir.
Çıplak mülkiyetin devredildiği gözönünde tutulsa bile, satış sırasında kararlaştırılan bedel ile gerçek değer arasında açık bir nisbetsizliğin mevcut olduğu ortadadır. Bu hal murisin saklı payı giderme kastının objektif delili olduğunun kabulünü gerektirir. Davalının ikinci eş olması da bu düşünce tarzını doğrulamaktadır.
O halde tenkis hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı düşünce ile isteğin reddedilmesi doğru görülmemiştir.) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel kuruluInca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı (BOZULMASINA), 1.4.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy