(1086 S. K. m. 74) (743 S. K. m. 149, 274)
Dava: Taraflar arasındaki "velayetin tevdii ve iştirak nafakası" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 3.5.1991 gün ve 383-269 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 8.10.1991 gün ve 9961-12243 sayılı ilamı:
(... İstek, velayetin değiştirilmesi ile ilgilidir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 74. maddesi dikkate alınarak küçük Burhan Çatal'ın velayetinin davacıya verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yasanın yorumunda yanılgıya düşülerek ve talep aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve Yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu'na gelen uyuşmazlık, MK.nun 149. maddesinden kaynaklanan velayetin tevdii istemine ilişkindir.
Olayda, velayet hakkının nez'i talep edilmediği bir yana, ileri sürülen vakıalarda velayetin neziini gerektirecek nitelik ve ağırlıkta değildir. Eş anlatımla velayetin nez'ini düzenleyen MK.nun 274. maddesindeki koşulların gerçekleştiği kanıtlanamamıştır.
Bu durumda, Hukuk Genel Kurulu'nca da aynen benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. O halde direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 01.07.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy