(743 S. K. m. 295, 296) (4721 S. K. m. 301, 303 )
Dava: Taraflar arasındaki "babalığın hükmen tayini" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 31.12.1991 gün ve 1989/243-1991/906 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 14.4.1992 gün ve 2168-4345 sayılı ilamı:
(.. Evlilik dışında doğan çocuğun anası babanın hükmen tayini için dava açabileceği gibi çocuğunda dava açma hakkı vardır. (M.K. 295).
Dava, çocuk doğmadan evvel veya doğumdan itibaren nihayet bir sene içinde açabilir. (MK.296).
Dava ana tarafından açılmış ise bir senelik süre doğum tarihinde, çocuk adına kayyum tarafından açılan davada ise kayyumun atanma tarihinden itibaren başlar (2.5.1960 gün ve 5/8 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).
Şayet çocuk için kayyum tayin edilmemiş ise çocuk reşit olduğu tarihten itibaren bir yıl içinde babalık davasını kendisi açabilir.
Kanunda gösterilen bu süreler hak düşürücü sürelerdir. Niteliği itibariyle Kamu düzenini ilgilendirdiğinden hakim tarafından re'sen (kendiliğinden) araştırılması ve uygulanması gerekir.
Olayımızda küçüğe 28.12.1987 tarihinde kayyum tayin edilmiş, dava ise kayyum tarafından bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra, 15.3.1989 tarihinde açılmıştır. Bu tarihlerde taraflar arasında uyuşmamzlık yoktur. O halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı sebep ve düşüncelerle babalığa hükmedilmesi usul ve kanuna aykırıdır..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle babalığının hükmen tayini istenen Mehmet Kavun'cunun, kayden evli olması bir yana, küçüğün annesi tarafından aleyhine açılıp bilahare feragat edilen babalık davasına da açıkça karşı çıkması karşısında olayda M.K.nun 249. maddesinin uygulama yeri bulunmadığına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 04.11.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy