(743 S. K. m. 144)
Taraflar arasındaki nafakanın artırımı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 4.6.1992 gün ve 1991/576 E-1992/307 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 16.12.1992 gün ve 1992/12197 - 12689 sayılı ilâmı;
(
Yoksulluk nafakasıyla ilgili ilk hüküm Yargıtayca onanmış ise de; Onama kararı taraflara tebliğ edilmemiş olmakla beraber hüküm gerek şeklen gerekse maddi yönden kesinleşmemiştir.
Yoksulluk nafakası ile ilgili hükümlerin hukuki sonuç doğurması kesinleşmiş olmasıyla mümkündür. Davacının yoksulluk nafakasına hak kazandığına dair karar kesinleşmeden bu nafakanın artırılması istenemez. Bu itibarla mahkemece yapılacak iş önceki nafaka davasıyla ilgili onama kararının taraflara tebliğini sağlamak bu hükmün kesinleşmesini ön sorun kabul ederek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekir
) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Davalı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy