(743 S. K. m. 144)
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 27.12.1991 gün ve 358-768 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 27.2.1992 gün ve 2065-2278 sayılı ilamı:
(... Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için öncelikle istek sahibinin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin gerçekleşmesi gerekir.
Dosyadaki belgelerden davalı kadının çalıştığı ve sürekli 400.000 lira gelirinin bulunduğu anlaşılmakta olup, bu durumda yoksulluğa düşeceği düşünülemez. Bu sebeple yoksulluk nafakası hakkındaki talebi reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve Kanuna aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy