(2942 S. K. m. 11)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çaycuma Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.12.1990 gün ve 24515 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin 17.5.1991 gün ve 868717767 sayılı ilâmı:
(... Kamulaştırılan taşınmaz mal köyde bulunmaktadır. Bir yerin arsa olarak nitelendirilmesi için Belediye imar planı içinde olması, olmadığı takdirde Belediye veya mücavir alan dahilinde bulunması ayrıca Belediye hizmetlerinden yararlanması meskun alanda olması gerekir. Taşınmaz malın yukarda gösterilen nitelikleri taşıyıp taşımadığı imar planında değilse mücavir alanda olup olmadığı Belediyeden sorulmadan ve bilirkişilerden yeterli bilgi alınmadan arsa olarak değer biçilmesi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy