(2004 S. K. m. 96/1, 97/2, 98/3, 99)
Dava: Taraflar arasındaki "istihkak" davasından domayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy 1. İcra Tetkik Mercii'nce davanın kabulüne dair verilen 16.7.1992 gün ve 1992/243-647 sayılı kararın incelenmesi alacaklı Ziraat Bankası vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 30.12.1992 gün ve 1992/10308-17479 sayılı ilâmı:
(... Üçüncü şahis vekilinin istemi istihkak davası niteliğindedir. Bu nedenle istihkak davalarına özgü biçimde incelenmesi gerekirken şikayet olarak değerlendirilip yazılı şekilde sonuçlandırılması isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görürüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, dava dilekçesinin içeriğinden isteğin mahcuz malda istihkak niteliğinde bulunduğu, duraksanamayacak biçimde analışlmaktadır.
Bu tür davaların İcra İflas Kanununun 96 ve onu takip eden maddelerinde belirtilen esaslar dairesinde yürütülüp çözüme ulaştırılması gerekir. Örneğin harç alınması, belirli müddetlere uyulması, sonuçta nisbi ücreti vekalet takdiri vs. gibi keza dava dilekçesinde maddi olaylar izah edilmiş olduğundan, ilgilinin davaya dahil edilmesinin de dilekçenin tamamlanması anlamında bulunduğuna göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı alacaklı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen endenlerden dolayı (BOZULMASINA), oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy