(743 S. K. m. 134, 144)
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 11.12.1991 gün ve 136-688 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 23.3.1992 gün ve 2837-3376 sayılı ilamı:
(... Boşanma davasında, davacının yoksulluk nafakası talebi hakkında hüküm kurulmamıştır. Buna göre ayrı bir dava ile yoksulluk nafakası istenmesinde yasal bir engel yoktur. Şu halde davacının davasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi Usul ve Yasa'ya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Taraflar arasında 3444 sayılı Yasa ile değişik M.K.134/son maddesi uyarınca açılıp görülen boşanma davasında, davacı eşin aylık 200.000 lira yoksulluk nafakası isteği bulunmasına rağmen mahkemece, daha önce görülen boşanma davasında davacı lehine tayin edilen aylık 35.000 lira tedbir nafakası ilgi tutularak nafakanın 100.000 liraya çıkartılması ile ilgili olarak mahkemece verilmiş olumlu ya da olumsuz bir karar mevcut değildir. Bu itibarla davacı kadının ayrı bir dava ile yoksulluk nafakası isteminde bulunabileceğine işaret eden ve Hukuk Genel Kurulunca da aynen benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi doğru değildir. O halde Usul ve Yasa'ya uygun olmayan direnme kararı bozulmalıdır.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy