(743 S. K. m. 134, 144)
Dava: Taraflar arasındaki "boşanma ve nafaka" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir Asliye 11. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 9.6.1992 gün ve 1991/826 Esas, 1992/461 Karar sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 9.10.1992 gün ve 1992/8651-9375 sayılı ilamı:
(Belirli bir kusurundan söz etmeden davalıyla yapamayacağını belirtip almaları için kayınvalidesine haber vermesi sonucu evden ayrılan eşin tüm çabalarına rağmen ortak hayata dönmeyi sağlıyamaması sonucu ümitsizliğe düşerek eşyalarını almak üzere geldiğinde önceki birikimlerin etkisi altında "ne yapayım öküz gibi ailesinin gözüne bakıyor" şeklinde söylediği sözler bir kasıtı değil bir birikimin sonucu oluşan tepkiyi ifade ettiği düşünülmeden bu davranışın boşanma nedeni olarak davalıya yönelik daha ağır kusur kabulü doğru olmayacağı gibi davacının eşini istememesine tepki olarak belirtilen sözlerin en azından davacının kusuru ile eşit olacağı bu durumda dahi koşulların varlığı halinde yoksulluk nafakasının verilebileceği (MK.nun M. 144) gözden uzak tutularak yazılı gerekçelerle yoksulluk nafakası isteğinin reddi doğru bulunmamıştır..) gerekçesiyle bozularak dosy yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 07.07.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy