(743 S. K. m. 466)
Dava: Taraflar arasındaki "tenkis" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 22.12.1992 gün ve 1990/1831-1992/863 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 18.5.1993 gün ve 2218-5259 sayılı ilamı:
(.. Miras bırakanın, tenkise neden olan taşınmazın üçüncü kişilerin davalılara satışında davalılar için, satış parasını ödemesi halinde ve ayrıca davalılar adına taşınmaz kaydı oluştuktan sonra bina inşaatı sırasında verdiği nakitler sonucu, miras bırakanın teberrusu, satın alınan taşınmaz olmayıp, ödendiği iddia olunan paradır. Şu halde miras bırakanın, davalılar adına taşınmaz alımın da ve inşaat gideri olarak ödediği paranın tespiti ile sonucuna göre bir karar vermek gerekir. Yazılı olduğu üzere tenkise karar verilmesi Yasa'ya aykırıdır..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkeme'ce önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 20.04.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy