(743 S. K. m. 618, 668, 679)
Dava: Taraflar arasındaki "el atmanın önlenmesi ve tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 5.10.1989 gün ve 846-1315 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 1.10.1991 gün ve 13953-9454 sayılı ilamı:
(.. Davacı ve karşılık davalı şirketin, davalının emek sarfederek ve tesis kurarak temin ettiği suya müdahalesi haksız olduğundan bu konudaki davanın reddinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; su borularının tahribi suretiyle davacı şirketin uğradığı zarar karşılığı tazminat isteminin gerekçe gösterilmeden reddedilmesi doğru görülmemiştir.
Mahkemece, davacı ve karşılık davalı şirketin sadece borularının tahribinden (kazı, vs. masraflar hariç) ötürü uğradığı zarar bilirkişiye hesaplattırılarak bu miktar tazminata hükmedilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle esas davacı ve karşılık davalı Yazıcı Turizm Tesisleri Ticaret ve Sanayi A.Ş.'ne ait su borularına, davalı tarafça kısmen tahrip edilerek zarar verildiği bilirkişi raporunda açıkça belirtildiğine göre Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 07.04.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy