(2709 S. K. m. 129) (818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sarıcakaya Asliye Hukuk Mahkemesince davanın görev yönünden reddine dair verilen 12.3.1992 gün ve 1992/14-7 sayılı kararın incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 10.6.1993 gün ve 1992/3817 E., 199-3/7474 sayılı ilamı:
(... Dava, davalı Belediye Başkanının haksız eylemine dayandırılmıştır. Gerçek kişi hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı gözetilmeden yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddedilmiş olması Yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, dava dilekçesi içeriğinden davacının, tazminat isteğini, davalı Belediye Başkanının kendisine karşı duyduğu kin ve garez duygusuyla hareket ettiği, belirtilerek haksız eylemine dayandırdığı duraksanmayacak biçimde anlaşılmaktadır.
Somut olayda, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları nedeniyle, kendilerine rücu edilmek kaydıyla, kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak, ancak idare aleyhine dava açılabileceğini hükme bağlayan Anayasanın 129. maddesinin uygulama yeri bulunmadığı da açık olduğuna göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy