(1475 S. K. m. 14)
Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. İş Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 28.12.1992 gün ve 2801594 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 22.6.1993 gün ve 187610857 sayılı ilâmı:
( ...1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunu gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendi kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı T.Vakıflar Bankası T.A.O. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/7 fıkrasında sınırlı olarak sayılan genel, katma ve özel bütçeli idarelerden olmadığı gibi, 468 sayılı kanun yerine geçen 3346 sayılı kanunda belirtilen kurumlardan da değildir. Bu nedenle davacının ayrı bir kamu kurumu olan T.C. Ziraat Bankası ve Sağlık Bakanlığında geçen hizmet sürelerinin kıdem tazminatının hesabında birleştirilmesi mümkün değildir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy