(818 S. K. m. 257)
Dava: Taraflar arasındaki "itirazın kaldırılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri İcra Tetkik Mercii Hakimliği'nce davanın reddine dair verilin 25.11.1992 gün ve 1992/933-1129 sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 10.6.1993 gün ve 1993/5638-10490 sayılı ilamı:
(... Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.7.1991 başlangıç tarihli olup 3 yıl sürelidir. Yıllık kiranın peşin ödeneceği kabul edilmiştir. Gerek bu sözleşmede gerekse atıf yapılan 1.7.1987 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde sözleşmenin kira süresinin bitiminden önce kiracıya tek taraflı olarak sözleşmeyi fesh etme yetkisi veren bir hüküm bulunmamaktadır. Bu duruma göre kiracının kira müddeti bitmeden önce sözleşmeyi tek taraflı feshi geçerli değildir. Takip tarihinde 1.7.1992-30.6.1993 dönemi kira bedeli muaccel olmuştur. Ödenen miktar gözönünde bulundurularak itirazın kaldırıldırılmasına karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresi temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı (BOZULMASINA) oyçokluğu ile 8.5.1994 tarihinde karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy