(2004 S. K. m. 61, 62, 63)
Dava: Taraflar arasındaki "şikayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy 1. İcra Tetkik Mercii'nce davanın kabulüne dair verilen 8.4.1992 gün ve 185-290 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenimesi üzerine,
Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.12.1992 gün ve 9605-16547 sayılı ilamı:
(...Borçlu hakkında genel haciz yolu ile takip yapılmış, borçluya ödeme emri dairede 30.1.1992 tarihinde tebliğ olunmuştur. Borçlu yasal 7 günlük süre içinde icra dairesine herhangi bir itirazda bulunmadığından takip kesinleşmiştir. Ödeme emri ve takibin iptaline ilişkin olarak yaptığı başvuru gereksiz ve geçersiz olduğundan mercii bu yöne ilişkin kararında isabet yoktur...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlama, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı (BOZULMASINA) oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy