(743 S. K. m. 671)
Taraflar arasındaki "geçit hakkı tesisi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 18.2.1992 gün ve 760-130 sayılı kararın incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 1.3.1993 gün ve 5495-1767 sayılı ilâmı:
(... Zorunlu geçit tesisi edilirken geçidin genişliğinin ihtiyacı karışlayacak miktarda olması gerekir. Bu da normal şartlarda 2,5-3 mt. genişliğinde bir geçidin tesisi ile mümkündür. Olayımızda 7 mt. genişlik verilmesi doğru değildir. Bayındırlık İskan Müdürlüğü'nün 31.1.1992 tarihli yazısında belirtilen 7 mt. genişlik ancak imar yolları için bahis konusudur. Bu hususlar düşünülmeden 7 mt. genişliğinde yol tesisi Usul ve Yasa'ya aykırı görülmüştür...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI:
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, "zorunlu" geçit hakkı tesisi istenildiği gözetilmeksizin "genel" imar yolları için gerekli genişlik esas alınarak hüküm kurulmasının doğru bulunmamasına göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy