(743 S. K. m. 134, 151)
Dava: Taraflar arasında boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kartal 2. Asliye Hukuk mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.11.1992 gün ve 1992/288-709 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 20.5.1993 gün ve 1993/4511-5067 sayılı ilamiyle ( ... 18.3.1992 tarihinde davalı annenin evde bulunmadığı bir sırada çıkan yangın sonucu tarafların müşterek iki çocuklarının öldüğü sabittir. Davacı, çocukların davalının ihmali sonucu öldüğünü bu halin aile birliğini kökten sarstığını iddia etmektedir. Bu olaydan başka boşanmayı gerektirecek her hangi bir olay da iddia ve isbat edilmemiştir. Davacı tanıkları çocukların ölümüne neden olan yangının davalının ihmalinden olduğunu söylemişlerse de görgüye dayanan bir bilgileri olmadığı gibi, uzman da değillerdir. Mahkemece de davalının ihmalinin varlığı kabul edilmemiştir.
Karı koca evlenmekle yekdiğerine karşı birliğin mutluluğunu birlikte sağlamayı yükümlenmiş olurlar (MK. md. 151). Kederde ve kıvançta beraber olacaklardır. Meydana gelen kaza sonunda çocukların ölmesi davacıda olduğu kadar davalıda da derin üzüntü yarattığı bir gerçektir. Böyle bir olay davacıdan da kaynaklanabilirdi. Davacının koca olarak hem kendisinin hem de karısının duyduğu elem ve üzüntüyü geçirmede yardımcı olması gerekir. Bu olayın evlilik birliğinin müşterek hayatı sürdürmesi kendisinden beklenilmeyecek derecede kökünden sarstığının kabulü hayatın olağan akışına uygun değildir. Davanın reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü.
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı (30.000) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına 29.06.1994 gününde oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy