(743 S. K. m. 145)
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.5.1993gün ve 1992/521-1993/180 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 8.10.1993 gün ve 7963-9006 sayılı ilamı; (...Davacı karının tespit edilen mal varlığı boşanma davasından önce de mevcut olduğu, mal varlığında boşanmadan sonra oluşan bir artışın bulunduğu kanıtlanmadığından daha önce takdir edilen yoksulluk nafakası taraflar için kesin hüküm oluşturduğundan, bu yöne ilişkin karşılık davanın reddi doğrudur.
Davacının mal varlığı geçim koşullarının çok üstünde bir yaşam biçimi sağlayacak düzeyde bulunduğundan nafakanın artırılmasına ilişkin değerlendirmede isabet görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı:
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy