(743 S. K. m. 144) (4721 S. K. m. 175)
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir Asliye 13. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.11.1993 gün ve 93/611-853 sayılı kararın incelenmesi her iki taraf vekilince istenilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 21.1.1994 gün ve 94/12480-539 sayılı ilami ile (... Tanık Y.'in beyanından davalının bir evi olduğu anlaşılmaktadır. Bu evin tapu kaydının celbi, davalıya ait ise, değer ve getireceği gelirin belirlenmesi ve davalıyı yoksulluktan kurtarıp kurtaramıyacağının tespiti, yoksulluk nafakası yönünden sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 22.2.1995 gününde yapılan ilk görüşmede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 1.3.1995 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy