(743 S. K. m. 132)
Dava: Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ödemiş Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 9.11.1993 gün ve 651 - 1062 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 28.4.1994 gün ve 3754 - 4337 sayılı ilâmı;
(
Medeni Kanun'un 132. maddesine uygun gönderilen uyarının (ihtarın) hüküm ifade edebilmesi için davalının ihtar tarihinden önce iki ay süre ile yasalarını yüklediği görevlerden kaçınmak amacıyla ortak evi terk etmiş olduğunun gerçekleşmesi gerekir. Dinlenen davacı tanıkları davalının ihtardan sonraki bir aylık süre içinde eve gelmediğine ilişkindir. İhtardan önceki iki aylık ayrılık veya terk hakkında bir bilgileri bulunmamaktadır. Davalı tanıklar ise davalının sürekli bir terkinin bulunmadığını, ihtardan önceki dönemde evde olduğunu ifade etmişlerdir. İhtardan önceki iki aylık süre içinde terkin kanıtlanmamış olması nedeniyle davanın reddi yerine kabulü doğru bulunmamıştır
) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı:
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy