(743 S. K. m. 145)
Dava: Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ş. Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 15.7.1993 gün ve 662-715 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2.12.1993 gün ve 10949-11673 sayılı ilamı: (... Dinlenen tanık beyanlarından davalının boşanma kararının kesinleşmesinden sonra işe girip çalıştığı ve devamlı bir gelir temin ettiği gerçekleşmiştir. Medeni Kanun'un 145/3. maddesi şartları oluşmuştur. Davalının sonradan işten ayrılması davacı yararına oluşan dava hakkını ortadan kaldıramaz. Bu yön gözetilmeden davanın reddi doğru görülmemiştir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oyçokluğu ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy