(743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kırkağaç Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.12.1992 gün ve 1991/203-1992/299 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 4.5.1993 gün ve 1993/3183-4604 sayılı ilamı;
(... Toplanan delillerden davacının kardeşinin karısına ait zincirin davalı tarafından alınıp satıldığı kabul edilen olaydan sonra tarafların 3 yılı aşkın süre ile birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının bu olayı hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir bunun doğal sonucu olarak bu olaydan dolayı çıkan söylentilerin de hoşgörü kapsamında değerlendirilmesi gerekir.
Başkaca da evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının kabulüne yeterli bir olay ispat edilemediğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 01.06.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy