(1086 S. K. m. 83, 187)
Dava: Taraflar arasındaki tahliye ve alacak davasından dolayı yapılan yargılamanın sonunda; İzmir 8. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın tahliye isteminin kabulüne dair verilen 8.12.1933 gün ve 1992/1513-1993/120 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 24.5.1993 gün ve 5589-6092 sayılı ilamiyla (... Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 2.600.000.- lira kira alacağının tahsili isteğine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine, kire bedeli ödendiğinden alacak hususunda karar verilmesine gerek bulunmadığına karar verilmiş hüküm davalı A. Rıza E... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalı A. Rıza E...'nin 1.9.1990 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile Meltem Sokak No: 29 Balçova adresindeki mecurda kiracı olarak oturduğunu, sözleşmeye göre kira paralarının her ay peşin ödenmesi gerekirken 1992 Eylül ayına ait kira parasının ödenmediğini, gönderilen, ihtarname de fayda vermediğinden davalının temerrüt sebebiyle kiralanandan tahliyesini ve 2.600.000.-lira kira alacağının tahsilini istemiştir. Davetiye tebliğine rağmen davalı duruşmaya gelmemiştir.
Davaya müdahale talebinde bulunan A. Rıza E... vekili, davada davalı olarak gösterilen A. Rıza E...'nin müvekkilinin amcasının oğlu olduğunu ve İngiltere'de ikamet ettiğini, kire sözleşmesinin müvekkili ile davacı arasında yapıldığını, A. Rıza E...'nin kiracı olmadığını, müdahale talebinin kabulü ile sıfat eksikliği olan davanın reddini istemiştir.
Mahkeme, müdahale talebinde bulunanın oturduğu davaya konu mecur olmasına, davacının davalıyı kiracı olarak davalının da davacıyı kiralayan olarak tanıyıp kabul etmelerine, dava dilekçesinde ve ihtarnamede kiracının adının A. Rıza E... yazılı olmasının bir hata sonucu olduğu, müdahale talebinde bulunan davaya müdahil olarak değil asıl davalı olarak kabulü gerektiğinden bahisle kiralananın tahliyesine karar vermiştir.
Dava dilekçesine dayanak yapılan 1.9.1990 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinde kiralayan davacı Ali D..., kiracı ise davalı A. Rıza E...'dir. Yargılamanın devamı sırasında asıl kira sözleşmesinin davacı ile müdahale talebinde bulunan A. Rıza E... arasında yapıldığını, Asım R...'nin kiracı olarak kiralananda oturduğunu ve aleyhine dava açılan Ali Rıza. E...'nin başka bir şahıs olduğunu taraflar kabul etmişlerdir. Dava ve A. Rıza E... aleyhine açılmış olup müdahale talebinde bulunan ve tahliyesine karar verilen A. Rıza E... aleyhine usulen açılmış bir dava yoktur. Islah yolu ile de olsa bir dava da taraf değiştirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle sıfat yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı görülmüştür.) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kayıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın boşaltılması ve alacak istemine ilişkindir.
Kiralayan davacı, davasını kira sözleşmesinde kiracı olarak gösterilen A. Rıza E...'ye yönelterek açmıştır. Her ne kadar kiralananda fiilen kira sözleşmesinde kiracı görülen, A. Rıza E... dışında A. Rıza E... adında bir şahsın oturduğu belirtilmiş ise de, sözleşmedeki kiracı A. Rıza E... mevhum değil gerçek bir şahıstır. Dava usulüne uygun biçimde sözleşmede kiracı görülen kişi aleyhine açıldıktan sonra ıslah suretiyle de olsa, hasım değiştirilerek bu yerde fiilen oturan kişi aleyhine yürütülüp sonuçlandırılamaz. Bu durumda mahkemece izlenmesi gereken yol, davanın usulüne uygun biçimde husumet yöneltilerek açılan ve sözleşmede kiracı bulunan A. Rıza E... hakkında incelenerek koşulları varsa kabul edilmek aksi takdirde red edilmek suretiyle karar verilmesinden ibarettir. Bu yön gözetilmeksizin hakkında usulüne uygun biçimde açılmış, bir dava bulunmayan A. Rıza E...'nin karar başlığında da davalı gösterilmek suretiyle aleyhine hüküm kurulması doğru değildir. O halde usul ve yasaya uygun bulunmayan direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Mümeyyiz vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince bozmada oybirliği, sebebinde oyçokluğuyla BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 20.04.1994 gününde karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy