(1475 S. K. m. 73) (818 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 1. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.5.1993 gün ve 1028-972 sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 6.12.1993 gün ve 9730-7879 sayılı ilamı)
(.. Dava, ölümle sonuçlanan iş kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.
Mahkemece, olayla ilgili ceza dosyasında alınan kusur raporlarına dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Borçlar Kanununun 53. maddesine göre Ceza Mahkemesinin kusura ilişkin aldığı rapor Hukuk Hakimini bağlamaz. Bu nedenle tarafların bu davada gösterdikleri tüm deliller toplandıktan sonra seçilecek ve iş güvenliği konusunda uzman bilirkişiler aracılığı ile kusura ilişkin gerekli ve yeterli inceleme yapılarak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA 15.06.1994 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy